De Regent-diamant

De vervloekte diamant in Napoleons zwaardgreep

De Regent-diamant bevindt zich al vele jaren in het Louvre en maakte deel uit van de Franse koninklijke collectie. En hoewel u bij de Regent meteen aan Frankrijk denkt, is de steen oorspronkelijk afkomstig uit India! Hij heeft een lange en bloedige geschiedenis, en sommigen zeggen dat er een vloek op rust. Wilt u hier meer over weten? Lees dan verder – dit artikel toont u:

Ontdekt in
1698
Land van herkomst
India
Mijn van herkomst
Kollur-mijnen
Mijn van herkomst
  • Ruwe vorm: 426 karaat (85,2 gram)
  • Geslepen: 140,64 karaat
Slijpvorm
Briljant geslepen kussenvorm
Zuiverheid
  • Intern zuiver met slechts één kleine onvolkomenheid
Kleur
D-kleur (kleurloos) met een licht blauwachtige tint
Voormalige eigenaars
  • Engelse zeekapitein (aanvankelijk)
  • Thomas Pitt, gouverneur van Fort St. George in India
  • Franse regent Philippe II, hertog van Orléans
  • Doorgegeven aan verschillende generaties van de Franse adel
  • Gestolen tijdens de Franse Revolutie, maar teruggevonden
  • In handen geweest van verschillende eigenaars, waaronder Napoleon Bonaparte
Huidige eigenaar
Te bezichtigen in het Louvre, in de Galerie d’Apollon
Geschatte waarde
Onbekend

De oorsprong van de Regent-diamant

De Regent-diamant werd in 1698 ontdekt in de Kollur-mijnen in India en woog in zijn ruwe vorm maar liefst 426 karaat, oftewel 85,2 gram. Het is dan ook begrijpelijk dat deze diamant de aandacht trok van vele vooraanstaande handelaren in India in die tijd.

De legende van de vermoorde ontdekker

Volgens het verhaal werd de steen ontdekt door een onbekende slaaf die in de mijnen werkte. Er wordt gezegd dat de tot slaaf gemaakte man een wond aan zijn been had, waarin hij de Regent-diamant verborgen hield. Het verhaal vertelt dat hij wist te ontsnappen, in de hoop een veilige doorgang naar een andere plek te vinden en uiteindelijk een vrij man te worden.

Hij sprak met een Engelse zeekapitein en liet hem de diamant zien. De kapitein werd de helft van de waarde van de steen aangeboden als hij de voortvluchtige aan boord van zijn schip zou nemen en hem India uit zou smokkelen. De kapitein ging akkoord. Echter, het bleek dat de man niet te vertrouwen was, want hij bedroog de slaaf en nam uiteindelijk de volledige waarde voor zichzelf.

Zodra de kapitein de diamant in zijn bezit had, werd de slaaf vermoord en de steen gestolen. Sommigen zeggen dat de kapitein de diamant zelf hield, terwijl anderen beweren dat hij de Regent-diamant vervolgens verkocht aan de vooraanstaande diamanthandelaar Jamchand. Hoe het ook zij, enkele jaren later kwam de steen in handen van Thomas Pitt, die destijds gouverneur was van Fort St. George in India.

Het slijpen van de Regent-diamant

Thomas Pitt stuurde de edelsteen naar Londen om geslepen te worden, verborgen in de hak van de schoen van zijn zoon. Over de diamantslijper die aan de Regent-diamant werkte, is weinig bekend, behalve zijn naam: Harris. Toch spreekt zijn werk voor zich – hij werkte twee jaar aan de steen en creëerde een schitterende briljant geslepen kussenvormige diamant van 141 karaat. Uit het slijpen van de Regent kwamen ook meerdere kleinere, maar niet minder prachtige roosgeslepen diamanten voort, die werden gekocht door Peter de Grote van Rusland.

De kussenslijpvorm wordt qua vorm vaak omschreven als bijna rond. De Regent-diamant is even dik als hij breed is. Hij is wit en zeer zuiver – hij heeft slechts één onvolkomenheid, die alleen zichtbaar is voor een getraind oog. Tegenwoordig wordt de Regent-diamant beschouwd als een van de mooiste en meest briljante edelstenen van dit formaat. Hij wordt vaak gebruikt als referentie en vergelijkingsmaatstaf voor nieuwere diamanten van vergelijkbare grootte.

De moderne eigendomsgeschiedenis van de Regent-diamant

Jarenlang daarna werd de diamant aangeboden aan verschillende leden van de Europese adel. Toch wilde niemand hem hebben! Voor een edelsteen met zo’n rijke geschiedenis en een bloedig begin is het opmerkelijk dat hij zo lang ongewenst bleef.

Thomas ‘Diamond’ Pitt verdient zijn bijnaam

De diamant werd aangeboden aan onder anderen Lodewijk XIV, die bekend stond om het kopen van edelstenen van vergelijkbare kwaliteit. Toch toonde hij geen interesse in de aankoop. Uiteindelijk had Pitt meer geluk toen de Franse regent, Philippe II, hertog van Orléans, de diamant kocht om deze toe te voegen aan de Franse kroonjuwelen.

Naar verluidt werd de steen verkocht voor ongeveer £135.000 (tegenwoordig meer dan 20 miljoen). Oorspronkelijk was hij gekocht voor ongeveer £20.000. Deze enorme waardestijging leverde Thomas Pitt zijn bijnaam op – Thomas ‘Diamond’ Pitt – waardoor de diamant korte tijd ook bekend stond als de Pitt-diamant. Beide namen zijn voorgoed met elkaar verweven in de geschiedenis.

De Regent-diamant wordt een koninklijke diamant

Nadat Lodewijk XIV de Regent-diamant had verworven, werd deze een vast onderdeel van de Franse kroonjuwelen. De diamant stond bekend als ‘Le Régent’ en werd doorgegeven aan verschillende generaties van de Franse koninklijke familie. Lodewijk XIV liet de steen in een kroon zetten voor de kroning van Lodewijk XV, en enkele jaren later werd de diamant opnieuw verwerkt in een kroon voor Lodewijk XVI. Daarna werd de steen verplaatst en verwerkt in een hoed voor Marie Antoinette. Zoals achteraf duidelijk werd, was de Franse bevolking echter niet bepaald tevreden met de weelderige levensstijl van Marie Antoinette.

De Regent-diamant wordt gestolen tijdens de Franse Revolutie

De Franse Revolutie brak uit en veranderde de levenswijze in Frankrijk voor vele generaties. Tijdens de revolutionaire periode werden veel van de kroonjuwelen buitgemaakt. Aanhangers van de revolutie bestormden de Koninklijke Schatkamer (Garde-Meuble) en stalen bijna alle juwelen die zich daar bevonden — de Regent-diamant werd meegenomen, samen met de Sancy-diamant, de Royal French Blue-diamant en vele andere schatten.

De Sancy-diamant dook jaren na zijn verdwijning op in de collectie van een Russische oligarch genaamd Vasily Rudanovsky. De Royal French Blue-diamant werd nooit meer teruggevonden, hoewel velen geloven dat deze opnieuw werd geslepen tot de diamant die we vandaag kennen als de Hope-diamant. Het grootste deel van de gestolen schatten is teruggevonden, maar sommige stukken uit de pre-revolutionaire collectie zijn voorgoed verloren gegaan in de geschiedenis.

De Regent-diamant behoorde gelukkig tot de teruggevonden stukken. De hoofdrolspeler van ons verhaal verliet Frankrijk nooit en naar verluidt werd de diamant per toeval ontdekt. De herontdekking van de Regent zou hebben plaatsgevonden op een verlaten Parijse zolder, waar hij verborgen lag in een gat onder enkele vloerplanken.

Napoleon Bonaparte herwint de Regent-diamant

Na zijn herontdekking ging de Regent-diamant enkele jaren van hand tot hand. Hij werd meerdere keren gebruikt als onderpand door het Franse Directoire. De nationale uitgaven stegen, terwijl het land vocht voor zijn democratie. Later gebruikte het Franse Consulaat de diamant om militaire uitgaven te financieren. Daarna werd hij aan verschillende personen verpand — met name aan een Berlijnse ondernemer genaamd Sigmund Otto Joseph von Treskow en een Amsterdamse Nederlandse bankier genaamd Vandenberg. De Regent hielp het land daadwerkelijk door deze moeilijke periode heen.

Uiteindelijk werd de beroemde diamant teruggewonnen door een van de meest invloedrijke figuren uit de geschiedenis – de beruchte Napoleon Bonaparte. Hij maakte een einde aan de voortdurende circulatie van de steen. Bonaparte geloofde dat de diamant een bijzondere plaats innam in de Franse geschiedenis en wilde ervoor zorgen dat deze in het bezit van het land bleef. De keizer liet de Regent verwerken in de greep van zijn zwaard. Zijn zwaard was een waar kunstwerk, ontworpen door drie goudsmeden – Marie-Étienne Nitot, Odiot en Boutet. Nitot wordt doorgaans erkend als de ontwerper van Bonaparte’s tweesnijdende zwaard waarin de Regent-diamant was verwerkt.

De uiteindelijke zetting van de Regent-diamant

Aartshertogin Marie Louise van Oostenrijk, de tweede vrouw van Napoleon Bonaparte, besloot de Regent-diamant te redden na de ballingschap van haar man. Zij nam de indrukwekkende steen mee terug naar Oostenrijk. Haar vader vond echter dat de diamant moest worden teruggebracht naar zijn rechtmatige plaats en regelde dat de Regent opnieuw werd opgenomen in de Franse kroonjuwelen. De diamant sierde vervolgens de kronen van Lodewijk XVIII, Karel X en Napoleon III. Uiteindelijk kreeg hij zijn definitieve plaats in een Grieks diadeem dat werd gemaakt voor keizerin Eugénie, waar hij tot op de dag van vandaag is gebleven.

De technische kenmerken van de Regent-diamant

De Regent-diamant woog in zijn ruwe vorm 426 karaat (85,2 gram). Hij werd geslepen tot een indrukwekkende kussenvormige diamant van 140,64 karaat. De diamant is inwendig lupezuiver en heeft slechts één kleine onvolkomenheid. De kleur laat echter niets te wensen over: met een D-kleur (kleurloos) behoort hij tot de hoogste kleurgradaties. De Regent heeft slechts een lichte blauwachtige tint, wat kenmerkend is voor edelstenen uit de Golconda-mijnen. Deze tint wordt veroorzaakt door fluorescentie, die vooral zichtbaar is bij fel daglicht. Diamanten met een D-kleur zijn chemisch puur, structureel perfect en zeer zeldzaam. De Regent-diamant is de zevende grootste diamant ter wereld binnen deze kleurgradatie.

De betekenis van de Regent-diamant

Zoals we hebben gezien, heeft de Regent-diamant een geschiedenis waarin hij door vele handen is gegaan, totdat hij uiteindelijk terechtkwam in de Franse koninklijke collectie, waar hij het grootste deel van zijn bestaan is gebleven. Binnen deze collectie diende de steen om de kronen van verschillende Franse koningen en de juwelen van vele Franse vrouwelijke royals te sieren. Toch werden veel van de eigenaars van de Regent bedreigd en zijn velen van hen op tragische wijze om het leven gekomen. Daarom zeggen sommigen dat er een vloek op de diamant rust.

De vloek van de Regent-diamant

Allereerst werd de Indiase slaaf die de diamant meenam bedrogen en vermoord. Daarnaast werd Thomas Pitt – van wie velen aannamen dat hij de Engelse kapitein uit de legende was – gedurende de jaren dat hij de steen in bezit had voortdurend in de gaten gehouden door wantrouwende ogen. Hoewel hij niet stierf door zijn bezit van de diamant, werd de reputatie van zijn familie generaties lang beschadigd. Voor sommigen kan het brengen van schande en het besmeuren van de familienaam zelfs erger zijn dan de dood.

Lodewijk XVI en Marie Antoinette werden tijdens de Franse Revolutie onthoofd. Na hun dood werd Lodewijk XVIII tweemaal verbannen en stierf hij zonder opvolgers. Karel X werd gedwongen afstand te doen van de troon en kreeg uiteindelijk cholera, wat leidde tot een lange en pijnlijke dood. Tot slot stierf Napoleon Bonaparte in ballingschap, achtervolgd door de herinneringen aan zijn leven. Het is deze reeks van tragische gebeurtenissen die sommigen ertoe brengt te geloven dat de diamant vervloekt is.

De nalatenschap van de Regent-diamant

De Regent-diamant heeft een grote historische betekenis, vooral voor het Franse volk. Daarom wordt de Regent, samen met andere Franse kroonjuwelen, tentoongesteld in het Louvre, waar hij te bewonderen is in de Galerie d’Apollon. De enige keer dat de diamant werd verplaatst, was tijdens de Tweede Wereldoorlog, om hem te beschermen.

Wij hopen dat u dit artikel met plezier hebt gelezen.

Wilt u meer lezen over andere beroemde diamanten, zoals de Orlov, Eureka, or Premier Rose -diamanten, kunt u een bezoek brengen aan Ajediam’s Famous Diamonds glossary. Of, als u zich geïnspireerd voelt, kunt u de exclusieve diamantcollecties van Ajediam bekijken in onze webwinkel.