De Star of the South-diamant

De oorsprong van de Star of the South-diamant

De Star of the South werd gevonden door een Braziliaanse slavin

De Star of the South-diamant werd in 1853 gevonden door een naamloze tot slaaf gemaakte Braziliaanse vrouw nabij het Braziliaanse diamantmijnstadje Badagem. Zij overhandigde de diamant aan haar slavenhouder, Casimiro de Tal, die haar rijkelijk beloonde voor haar eerlijkheid. Voor haar daad kreeg zij haar vrijheid, nieuwe kleding en het recht om tegen loon te werken.

In de 19e eeuw bestonden er wetten die slaven “aanmoedigden” om eerlijk te zijn over alles wat er op de mijnterreinen gebeurde. Wanneer deze regels werden nageleefd, konden slaven worden beloond met vrijheid of materiële verbeteringen in hun levensonderhoud. Voor het verhaal van deze diamant is het belangrijk te vermelden dat deze wetten vooral straffen beschrijven voor het smokkelen van diamanten. Moderne schattingen stellen dat ongeveer een derde van de diamanten die in Brazilië werden gevonden, door slaven werd verborgen en gesmokkeld. Daarom dankt de Star of the South-diamant een groot deel van zijn bekendheid aan de eerlijkheid van zijn ontdekster.

De diamant wisselde snel meerdere keren van eigenaar

De eigenaar van de mijn, Casimiro de Tal, vond al snel een koper voor de grote diamant van 254,5 karaat. Het lijkt er echter op dat Casimiro zich niet bewust was van de werkelijke waarde ervan, aangezien hij de steen verkocht voor slechts £ 3.000. Daarentegen deponeerde de anonieme koper de diamant bij de bank van Rio de Janeiro en ontving alleen al op basis van deze zekerheid een voorschot van £ 30.000. In 1855 werd de diamant, nog steeds in ruwe staat, verkocht voor £ 35.000 aan de gebroeders Halfen, diamanthandelaars uit Parijs. Zij gaven de edelsteen de naam “Étoile du Sud” (Frans voor “Ster van het Zuiden”). In datzelfde jaar, 1855, stelden zij de diamant tentoon op de Parijse Industriële Tentoonstelling.

Het slijpen van de Star of the South-diamant

De Royal Coster Diamond Company kreeg de opdracht om de diamant te slijpen

In 1856 of 1857 stuurden de Halphen-broers de Star of the South-diamant naar Amsterdam om te worden geslepen. Uiteindelijk werd deze taak uitgevoerd door de internationaal gerenommeerde Royal Coster Diamond Company. De meester-slijper die deze uitdaging op zich nam was de heer Voorzanger, die slechts één of twee jaar eerder had gewerkt aan het herslijpen van de beroemde Koh-i-Noor.

Volgens verschillende bronnen duurde het slijpproces drie maanden en kostte het ongeveer £ 2.500. Het resultaat was een prachtige langwerpige cushion-diamant van 128,48 karaat met een uitzonderlijke zuiverheid. De afmetingen van de diamant waren 35 mm lang, 29 mm breed en 19 mm dik. De cushion-vorm gaf de diamant een kenmerkende rozebruine tint. Hoewel bij het slijpen ongeveer de helft van het oorspronkelijke gewicht verloren ging, waren de eigenaars zeer onder de indruk van het eindresultaat.

De eigendomsgeschiedenis van de Star of the South-diamant

De Star of the South-diamant verwierf bekendheid op internationale tentoonstellingen

Nadat de diamant door het bedrijf Coster in Amsterdam was geslepen, werd hij teruggestuurd naar het bedrijf van de Halfen-broers en hun partners. Het Halfen-syndicaat stelde de edelsteen tentoon op de Londense tentoonstelling van 1862 en later ook op de Parijse tentoonstelling van 1867. Bij beide gelegenheden trok de schoonheid van de diamant grote menigten en veel aandacht. Ook de pers raakte gefascineerd door de aantrekkingskracht van de diamant. De uitgebreide mediabelangstelling voor de steen droeg in grote mate bij aan de wereldwijde bekendheid die hij vandaag de dag geniet.

De Star of the South-diamant trok de aandacht van internationale royalty

Aan het einde van de jaren 1860 stuurden de Halfen-broers de diamant naar India voor onderzoek. Het is bekend dat een anonieme Indiase maharadja destijds £ 100.000 bood om de diamant te kopen. Toch kwam de overeenkomst uiteindelijk niet tot stand en haalde het Halfen-syndicaat de diamant terug naar Parijs. De reis van de diamant was echter niet tevergeefs.

Na zijn snelle en spectaculaire opkomst in bekendheid had de diamant de aandacht getrokken van verschillende Indiase vorsten, die bekend stonden als fervente diamantverzamelaars. Eén van hen was de Gaekwad van Baroda, Khande Rao, die later de geschiedenis inging als een van de grootste juwelenverzamelaars ooit. Ter illustratie wordt vaak gezegd dat hij degene was die de diamantcollectie van Joséphine, de keizerin van Napoleon III, heeft verworven.

De diamant werd een Indiaas koninklijk juweel

De Gaekwad gaf de beroemde 19e-eeuwse juwelier E.H. Dresden uit Londen de opdracht om de diamant namens hem te kopen. De vorst schakelde hem in om de Star of the South te verwerven van het Halfen-syndicaat voor een bedrag van acht lakh roepies, wat neerkwam op ongeveer £ 80.000. We kunnen aannemen dat de heer Dresden een bijzonder overtuigende onderhandelaar was, aangezien hij erin slaagde het syndicaat te overtuigen de diamant te verkopen voor £ 20.000 minder dan verwacht. Het syndicaat ging akkoord en de steen werd verkocht.

In 1880 liet Khande Rao, de Gaekwad van Baroda, de Star of the South zetten in een halsketting. In dezelfde ketting was ook de English Dresden-diamant van 78,5 karaat verwerkt. Later werden nog meer diamanten aan de ketting toegevoegd. In 1948 werd de Maharani van Baroda, Sita Devi, gefotografeerd terwijl zij de aangepaste halsketting droeg. De gelegenheid was het verjaardagsfeest van haar echtgenoot, Maharaja Pratāp Sinh.

De huidige verblijfplaats van de diamant is onbekend

Het is momenteel niet bekend waar de diamant zich bevindt, al wordt gespeculeerd dat hij de afgelopen ongeveer 50 jaar in omloop is geweest. Verschillende bronnen suggereren dat de steen werd verworven door Rustomjee Jamsetjee uit Bombay. Andere bronnen noemen Cursetjee Fardoonji uit Bombay als mogelijke eigenaar. Daarnaast wordt algemeen aangenomen dat de familieleden van de overleden Sita Devi de edelsteen in 2002 aan Cartier hebben verkocht. Tegenwoordig is het echter onduidelijk of het luxejewelierhuis Cartier de Star of the South-diamant nog steeds in bezit heeft. Hoewel de huidige locatie van de diamant onbekend is, leeft zijn roem en historische betekenis nog altijd voort.

De technische kenmerken van de Star of the South-diamant

De Star of the South-diamant is een rozeachtig-bruine kussenslijpvormige diamant

De ruwe diamant woog 254,5 metrische karaat, oftewel 50,9 gram. De Franse mineraloog A. Dufrénoy (1856) beschreef de edelsteen als:
“…een rhombisch dodecaëder, waarbij langs elk van de vlakken een gebogen verbinding aanwezig is [waar aangrenzende vlakken samenkomen], waardoor een lichaam met 24 vlakken ontstaat.”

Na het slijpen werd de edelsteen een cushion-diamant van 128,48 karaat (25,696 g). De steen had afmetingen van 35 mm lang, 29 mm breed en 13 mm dik. Het GIA (Gemological Institute of America) heeft de diamant gecertificeerd met een zuiverheidsgraad VS2 (Very Slightly Included 2). Dit betekent dat de insluitsels niet zichtbaar zijn met het blote oog.

De kleurgradering is Fancy Light Pinkish Brown, een van de meest gewilde kleuren voor diamanten. De kleur ontstaat op natuurlijke wijze door de kussenvorm van de diamant. Het licht dat de edelsteen reflecteert is perfect wit, terwijl het licht dat hij breekt een zachte rozeroze tint heeft, wat de diamant zijn bijzondere rozebruine kleur geeft. De Star of the South-diamant behoort tot het type IIa. Dit betekent dat er geen meetbare sporen van stikstof- of boorverontreinigingen aanwezig zijn. Slechts ongeveer 5% van alle diamanten behoort tot dit zeldzame type.

De betekenis van de Star of the South-diamant

De Star of the South-diamant neemt terecht een plaats in onder de mooiste grote diamanten in de geschiedenis. Na zijn ontdekking was hij gedurende de volgende 100 jaar de grootste diamant die ooit door een vrouw was gevonden. Op het moment van het slijpen was hij de zesde grootste edelsteen ter wereld, en vandaag de dag behoort hij nog steeds tot de 23 grootste geslepen edelstenen. De diamant was een echte pionier onder de grootste Braziliaanse diamanten die internationale bekendheid verwierven. Hij werd zo beroemd dat de plaats waar hij werd ontdekt, de stad Bagagem, uiteindelijk naar de diamant werd vernoemd. De stad draagt tegenwoordig de naam Estrela do Sul (“Ster van het Zuiden”).

We hopen dat u het lezen interessant vond!

Als u meer wilt lezen over andere beroemde diamanten zoals de Orlov, Eureka, or Premier Rose diamanten, kunt u het Famous Diamonds-glossarium van Ajediam bezoeken. Voelt u zich geïnspireerd? Dan kunt u ook de exclusieve diamantcollecties van Ajediam in onze webshop bekijken.